Punkt wyjścia

Punkt wyjścia

Wystawa „Punkt wyjścia” jest efektem silnie zaznaczonego nurtu w malarstwie współczesnym. Wybrałyśmy dwa zupełnie odmienne sposoby przedstawienia, których tytułowym wspólnym punktem wyjścia jest architektura. Jest to również okazja do porównania malarstwa wywodzącego się z dwóch jakże różnych i ważnych pracowni – prof. Jarosława Modzelewskiego (ASP Warszawa) i prof. Stanisława Kortyki (ASP Wrocław).

Aleksander Laszenko

Prace Aleksandra Laszenki są chłodne, analityczne, wystudiowane, o wyraźnej linii. Mimo to pełne słońca i skoncentrowane na architektonicznym detalu. 

Artysta nawiązuje w swoich obrazach do najlepszych tradycji realistycznego malarstwa amerykańskiego lat 50. ubiegłego wieku. Wyczuwalny jest wpływ Edwarda Hoppera, który ukazywał architekturę typowego amerykańskiego miasta, bezbarwną, pozbawioną emocji, nawet przygnębiającą. Służyła mu ona jako tło do przedstawienia zmęczonych i zagubionych mieszkańców miejskich aglomeracji. Architektura była tłem lecz jej znaczenie nie było marginalne. Była równorzędnym partnerem w obrazowaniu obojętności i samotności – tak ludzi, jak i architektury.

Aleksander Laszenko, 16, 100x92 cm, 2007

Joanna Pałys

Absolwentka wrocławskiej Akademii, portretuje architekturę, która swoją świetność ma już dawno za sobą. Motywem twórczości Pałys są postindustrialne obiekty z Dolnego Śląska, do których teraz, po artystycznej podróży do Indii, dołączyły opuszczone, dalekowschodnie fabryki.

Od zawsze siłą malarstwa Pałys był nie tylko starannie wybrany z zakurzonego pejzażu motyw, ale przede wszystkim oryginalny język malarski, wypracowany przez artystkę kod szarości, struktur, niedopowiedzeń. W pracach Pałys trudno nie dostrzec rodzaju szczególnego skupienia i refleksyjności, tak bliskiego absolwentom pracowni prof. Stanisława Kortyki.

Joanna Pałys, Obiekt 102, 50x50 cm, 2011