Pożegnanie - Kol. arch. Jerzy Tarnawski

Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy wiadomość, że 3 stycznia 2025
nasze grono opuścił serdeczny Kolega, wybitny Twórca i wyjątkowy Człowiek,

arch. Jerzy Tarnawski

architekt innowator, pionier architektury nowoczesnej, uczestnik Powstania Warszawskiego, przedstawiciel pierwszego pokolenia absolwentów Wydziału Architektury PWr, wieloletni członek Stowarzyszenia Architektów Polskich (od 1952 roku), laureat Nagrody Honorowej wrocławskiego oddziału SARP (2012).

Jerzy Tarnawski był autorem i współautorem (wraz z żoną Anną) projektów wielu ikonicznych budowli, które na stałe wpisały się w architektoniczny krajobraz Wrocławia, w tym: zabudowy dawnego placu Młodzieżowego (ob. ul. Świdnicka 2-8b, Szewska 78-81, Oławska 1-5; proj. 1954-1957), osiedli mieszkaniowych: Nowy Targ (proj. 1956-1957) oraz „Wojewodzianka” przy ul. Powstańców Śląskich (proj. 1960), a także kilkunastu innych budynków mieszkalnych w Starym Mieście (proj. 1959-1963). W 1965 roku Tarnawski opracował wraz z małżonką koncepcję nowoczesnego centrum obliczeniowego przeznaczonego do obsługi maszyn cyfrowych, a jego pierwsza realizacja – Zakład Elektronicznej Techniki Obliczeniowej ZETO (ul. Ofiar Oświęcimskich 7-13) – stała się wzorem dla kilkunastu tego typu budynków w Polsce. Zwieńczeniem prac nad wyspecjalizowanymi ośrodkami badawczymi był wielokrotnie nagrodzony projekt regionalnego centrum profilaktycznego – Dolnośląskiego Centrum Diagnostyki Medycznej „Dolmed” (ul. Legnicka 40, proj. 1974-1975). W 1979 roku Jerzy Tarnawski uzyskał status twórcy. W latach 80. XX wieku architekt wyjechał do Algierii, gdzie spędził trzy lata projektując obiekty użyteczności publicznej, m.in. szkoły i szpitale.

Po przełomie 1989 roku pracował w autorskiej, rodzinnej pracowni architektonicznej.

Jerzy Tarnawski zamieszkał we Wrocławiu w 1945 roku, czynnie uczestniczył w projektowaniu Wystawy Ziem Odzyskanych (1948, pawilon kawiarni), a także odbudowy miasta, brał m.in. udział w przygotowaniu koncepcji rekonstrukcji historycznego centrum Wrocławia (proj. 1953). Poza wrocławskimi budowlami i zespołami budowli współprojektował też zrealizowane osiedla mieszkaniowe w: Oleśnicy, Oławie i Jeleniej Górze.  Pasjonował się tenisem.

Za swoją wszechstronną działalność twórczą był wielokrotnie nagradzany nagrodami branżowymi i wyróżnieniami państwowymi (odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski). 

Odszedł człowiek-legenda, który pozostanie w naszej pamięci jako osoba niezwykle skromna, otwarta, życzliwa i pomocna.

Świecka ceremonia pogrzebowa odbędzie się 15 stycznia br. o godz. 13.00 na Cmentarzu Grabiszyńskim.

Rodzinie składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Zarząd SARP O/Wrocław

oraz

koleżanki i koledzy architekci